Een ode...

Fris en fruitig stond ze daar. Sterk, helder en stralend als het lenteweer van die zaterdag. Alleen en altijd maar positief. Koenen was er in ieder geval weer helemaal bij afgelopen zaterdagochtend.
Tegenstanders waren de geslepen vossen van Triaz 4, normaal een angstgegner (Duitse term voor een tegenstander van wie je op mysterieuze wijze bijna altijd verliest) voor het fruitige en ietwat naive ON3. Maar dit jaar al twee punten gepakt van ze met een klinkende 15-10 thuisoverwinning. Je zou dus zeggen, net als Koenen: 'doe me er nog maar een!' 
Maar, en dit is de noodlottige wending in dit tot nu toe erg luchtige en vrolijke verhaal: soms valt het leven mee, en soms valt het tegen. En als het tegenvalt, dan scoor je in 1 helft soms maar 1 doelpunt en dat zorgt ervoor dat je uiteindelijk verliest. 
Afgelopen zaterdag was geen uitzondering op die regel, ooit uitgesproken door de legendarische equivalent van Johan Cruijff in het korfbal, wiens tijd eigenlijk nog echt moet komen.
Uitslag van de wedstrijd: 11 - 8. En daarmee lijkt het derde tot rust te komen op de vierde plek in de competitie. Vlees nog vis eigenlijk. Maar ik heb in ieder geval lekker gespeeld en ook dat gaan we volgende week zaterdag goed vieren!